Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

H αθλιότητα της Δημοσιογραφίας



     Δεν πάνε κάμποσα χρόνια από όταν το αίτημα για ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια στηρίχτηκε στην δημοκρατική αναγκαιότητα του πλουραλισμού.  Είναι απορίας άξιο το πώς κατάφεραν να δημιουργηθεί υπερπληθώρα ΜΜΕ  και να αφανιστεί πλήρως  η πολυπόθητη πολυφωνία. Τέτοια σύμπνοια στην «ενημέρωση» θα την ζήλευαν και τα πιο αυταρχικά καθεστώτα!

    «Ο φοροφυγάς της διπλανής πόρτας» είναι ο τίτλος της νέας  μιντιακής συμπαραγωγής. Πρωταγωνιστής: Η λιστα με τα 54.000-εσχάτως 54.214 , ως πιο συγκεκριμένο και πιστευτό νούμερο- ονόματα. Προσπερνώντας την περιπέτεια της περίφημης λίστας , όπου κανένας δεν την διάβασε και όλοι την επικαλούνται, πάμε απευθείας στον δημοσιογραφικό χειρισμός της.

     Καταρχήν-κάτι που θα πρέπει να διευκρινιστεί με σαφήνεια –η φερόμενη λίστα αναφέρεται σε ονόματα προσώπων που έβγαλαν μετά το 2009 κεφάλαια στο εξωτερικό και όχι σε λίστα φοροφυγάδων. Η διερεύνησή της μπορεί να οδηγήσει στην πιθανή αποκάλυψη φοροφυγάδων. Άρα η  άμεση σύνδεσή της με τη φοροδιαφυγή και προκαταλαμβάνει την διερεύνηση και σαφώς την εμποδίζει , για χάρη άλλων σκοπιμοτήτων πέραν αυτής.  Όμως και αυτό το ζήτημα δεν είναι τόσο σοβαρό, αν και δείχνει τις προθέσεις του δημοσιογραφικού χειρισμού της υπόθεσης.

   Ακόμη και αν θεωρήσουμε ως δεδομένη την φοροδιαφυγή , το γεγονός ότι σε μια οικονομία, με πάνω από 5 εκατομμύρια φορολογούμενους , 54.214 φοροδιαφεύγουν δεν αποτελεί καμία είδηση συνταρακτική που μας γεμίζει έκπληξη. Άλλωστε ,δεν είναι καν είδηση σύλληψης , κατάσχεσης , δικαστικής δίωξης 54.224 προσώπων. Έτσι λοιπόν , προ τι αυτή η αναγωγή της σε τόσο συγκλονιστική πρώτη  είδηση;

  Η είδηση της λίστας ξεκίνησε ως μια υπόθεση σκανδαλώδους απραξίας  ,όπου επί μεγάλο χρονικό διάστημα περιφερόταν στα χέρια των αρμοδίων , χωρίς να αξιοποιηθεί- ως όφειλαν -για μια συστηματική διερεύνηση της προέλευσης και φορολόγησης αυτών των κεφαλαίων. Έπειτα  ,το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε στο ποιους αφορά αυτή η λίστα ,για να καταλήξει να αξιοποιηθεί πολιτικά στην δικαιολόγηση των δυσβάσταχτων φορολογικών μέτρων που επίκεινται ,με την συγκλονιστική αποκάλυψη ότι τα πρόσωπα αυτά  είναι οι άνθρωποι της «διπλανής πόρτας» και κυρίως οι ελεύθεροι επαγγελματίες της διπλανής πόρτας. Ο σουβλατζής , ο ταξιτζής , ο δικηγόρος , κτλ ,κτλ. Και αυτό έρχεται να συμπορευτεί με  κάτι  «πανεπιστημιακές» έρευνες που ξεχειλίζουν από επιστημονικότατα και μια ανήθικη επίθεση σε τραγουδιστές και καλλιτέχνες  , στηριζόμενη στην  πλήρη απόκρυψη του φορολογικού καθεστώτος που τους διέπει .

    Δύο όμως αποτελούν τα ουσιώδη θέματα αυτής της ιστορίας.  Η ισχύς της στρατευμένης δημοσιογραφικής πένας και βέβαια η διερεύνηση της αλήθειας  που περιέχεται στον ισχυρισμό ότι οι φοροφυγάδες αποτελούν πρόσωπα της «διπλανής πόρτας».

    Το πρώτο , μαρτυράει την μεταστροφή και μετάλλαξη που δέχεται σήμερα η πληροφορία μέσα από το πρίσμα του δημοσιογραφικού φακού  και εναπόκειται στην κρίση του καθενός να το διαπιστώσει και  να αποφασίσει  το πόσο εύπεπτα θα δέχεται την ενημέρωσή του από τα ΜΜΕ. Το θέμα όμως του διασυρμού της κοινωνίας με ανυπόστατες δειγματοληπτικές μετρήσεις και  αυθαίρετα γενικευμένα συμπεράσματα ,αφορά το σύνολο της κοινωνίας.

  Οι κοινές  , ενδεικτικές περιπτώσεις που όλα τα ΜΜΕ ανέφεραν(και επέλεξαν από τις 54.214 που διέθεταν!) , είναι προφανές -αν τις πάρουμε μια-μια- ότι δεν ευσταθούν. Ο σουβλατζής  των 40 ημερών με τα 3 εκατομμύρια καταθέσεις!  Ο ταξιτζής που έκανε παύση το 2005 με τα 800.000 που σήμερα δηλώνει 400 ευρώ ! Ο άλλος ταξιτζής άπορος με 500.000 καταθέσεις!  Ο Ναυτικός -και σε παρένθεση με ναυτιλιακές επιχειρήσεις στο εξωτερικό!-που έχει καταθέσεις  52.000.000 στο εξωτερικό. Και ακολουθούνε σειρά από πονηρά επιτηδευμένες παρουσιάσεις  ,όπως ο συγγραφέας που δήλωσε φέτος τόσα , ενώ έχει κατάθεση τόσα , ο δικηγόρος , και κάνα δύο άλλοι.

   Αυτός που έχει ναυτιλιακές επιχειρήσεις ονομάζεται ΕΦΟΠΛΙΣΤΗΣ -για να μαθαίνουν τα σαΐνια της δημοσιογραφίας -και είναι τόσο ναυτικός , όσο είναι και ο Βαρδινογιάννης! Το σουβλατζίδικο των 40 ημερών δεν μπορεί να συσχετιστεί με το ποσό των καταθέσεων που αναφέρεται . ο Ταξιτζής που έκανε λήξη το 2005 μήπως πούλησε το ταξί τότε;(ήταν τότε που προς εξυπερέτηση των μαντράδων έφτασε τις 300.000 ευρώ!) Ο άπορος μήπως δεν εργάζεται γιατί και αυτός πούλησε τότε;  Ο συγγραφέας μήπως έχει από αλλού εισόδημα; Μήπως ο μέτοχος κατασκευαστικών , ο εφοπλιστής , ο συγγραφέας , ο δικηγόρος, ο δημοσιογράφος είναι οι άνθρωποι της «διπλανής πόρτας», της δικής σας γειτονιάς;

   Βέβαια το σημαντικότερο ερώτημα είναι το αν έχει σχέση το τρέχον δηλωθέν εισόδημα , με την περιουσία κάποιου(που δηλώνεται όταν αποκτήθηκε). Πολύ απλά ,αν φέτος δεν έχει κάποιος εισόδημα , θα δηλώσει ότι δεν έχει εισόδημα και ας έχει αστρονομική περιουσία. Αυτή θα πρέπει να την είχε δηλώσει όταν αποκτήθηκε. Έτσι η αναφορά της τρέχουσας δήλωσης εισοδήματος  δίπλα στον καταθετικό λογαριασμό του κάθε προσώπου ,μόνο ως κουτοπονηριά μπορεί να χαρακτηριστεί. Και αυτή αποσκοπεί στο να προκαλέσει έναν οικονομικά δοκιμαζόμενο κόσμο  να λειτουργήσει αντανακλαστικά. Εκτός και αν συμπορευόμενα όλα τα ΜΜΕ θέλουν να θέσουν ζήτημα φορολόγησης της περιουσίας. Τότε να αποδεχτούμε την άποψη τους , εφόσον την εκθέσουν ως τέτοια.

    Είναι ,λοιπόν, προφανές ότι ούτε την διπλανή μας πόρτας αφορά η λίστα , αλλά και ούτε καν φοροφυγάδες.  Είναι , επίσης ,προφανές ότι ο επαγγελματικός προσδιορισμός που επιχειρείται  ,εξαπατά.  Ο σουβλατζής με τα εκατομμύρια  είναι κάλπικος. Επίσης  εύλογη είναι η απορία γιατί το δημοσιογραφικό δαιμόνιο ποτέ του , μα ποτέ του , δεν καταπιάστηκε με άλλες πιο κατατοπιστικές πληροφορίες , όπως το αν το εκάστοτε φερόμενο πρόσωπο ως φοροφυγάς , έχει κάποια κομματική ιδιότητα σε τοπικό επίπεδο; Αν αποτελεί συγγενή ή συνδέεται με οποιαδήποτε τρόπο με συγκεκριμένα άτομα -κρατικούς λειτουργούς; (που εισήχθησαν επίσης με κομματικά κριτήρια σε θέσεις -κλειδιά) Αν εμ΄πάση περιπτώσει ,συνδέεται με άτομα που λειτουργούν τον φορέα που εξαπατά και αυτή είναι η σχέση που τον χαρακτηρίζει ως προς την φοροδιαφυγή και όχι η επαγγελματική του ιδίοτητα .

  Τέλος , το ζήτημα της φοροδιαφυγής αποτελεί ένα διαφορετικό θέμα που δεν έχει σχέση με την συγκεκριμένη δημοσιογραφική τακτική . Η δυσφήμιση της ατομικής επιχειρηματικότητας που επιχειρείται καλό είναι να λάβει υπόψη της τα ποσοστά παύσης εργασίας των τελευταίων ετών , τα χρέη  σε ασφαλιστικούς φορείς και σε πιστωτικά ιδρύματα και τις εκατοντάδες χιλιάδες ανέργων που έχουν προκύψει από αυτό τον χώρο και που δεν έχουν ούτε την στοιχειώδη υποστήριξη από τους κρατικούς φορείς  περίθαλψης και εργασίας. Στους δε δημοσιογράφους  ο συγκεκριμένος τρόπος διαχείρισης  αυτής της είδησης  ,ως μια επιπλέον μπαμπεσιά μπορεί να χρεωθεί.

Υ.Γ  1.Αλήθεια πως θα  βρίσκατε  τους  παρακάτω τίτλους  ειδήσεων;

 τέως Βουλευτής που φέτος δήλωσε 18.οοο εισόδημα  , έχει καταθετικό λογαριασμό 2.567.784 ευρώ!

-Ο εκδότης που δηλώνει επί σειρά ετών ζημιές , έχει 8.000.000 στην Τράπεζα  Press Bank.

Υ.Γ 2. Μήπως οι δημοσιογράφοι έχουν την απαίτηση ,ενώ βομβαρδίζουν καθημερινά επί δυόμιση χρόνια για τον κίνδυνο εξόδου από το Ευρώ , οι κάτοχοι κεφαλαίων να εξακολουθούν να τα διατηρούν εδώ; Μήπως αποτελεί σχιζοφρενική περίπτωση εσύ να επιθυμείς να λες κάτι κατά εξακολούθηση , αλλά ταυτόχρονα να επιθυμείς να μην γίνεσαι πιστευτός;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου